wil je inspiratie rechtstreeks in je mailbox? 

© 2018. Leef gretig. Doe uw goesting. Namasté. 

yoga, menstrueren en ... Doctor Sam.


Yoga begon als een fysieke uitlaatklep. De controle van mijn zwiepende armen en benen. Lichaamsbewust was ik niet, tenzij het over het beeld ging. Als televisiegezicht ken je elke kant van je corpus. Voor, achter, zij, boven. Behalve binnen. Dat was nog ongerept gebied. Een constante buikpijn waarop ik vloekte, signalen die ik onbehouwen onderdrukte met tal van pillen, pas wanneer ik na lange periodes van doordrukken en doorgaan voelde dat het teveel werd crashte ik in de zetel. De hele dag bingewatchen, comfortfood en een emotionele kater. Dit was lange tijd mijn leven. Vele hoogtes, weinig laagtes. Ik werd me pas bewust van mijn grootste orgaan toen het niet meer luisterde naar mijn mentale grillen. Intussen is het mijn barometer geworden en net als bij atleten zorg ik ervoor dat elk detail van het net me ondersteund. Zodat al die kleine schakeltjes een heus vangnet worden. Niet eentje buiten mezelf, maar eentje dat ik zelf bén. Of heb. Ik heb een lichaam, maar ben ik dat ook?

De constellatie van mijn bloed wordt regelmatig gecontroleerd, ik beweeg dagelijks, stretch vaak, een osteopaat zet mijn lichaam weer op een lijn indien nodig, ik eet zo gezond mogelijk en luister naar de lokroep van mijn lichaam: zin in chocolade? Dan eet ik dat met mate. De ene keer lukt dat al wat beter dan de andere. Ben ik ongesteld of weet ik dat het eraan zit te komen, dan hou ik mijn agenda bewust leeg. Het enige wat ik dan wil is kijken naar Doctor Sam uit New Girl, dahl eten en theetjes drinken. Comfort, echt voor mezelf.




In Rise Sister Rise omschrijft Rebecca Cambell de vrouwelijke kracht in elke fase van je cyclus. Hoewel ik dicht in de buurt kom van een wispelturige trut, schrijft ze dan net tijdens die fase voor en midden in je menstruatie de meeste kracht ligt. Toen zij begon te luisteren naar haar lichaam, haar lijf letterlijk zag in wat er op dat moment binnenin allemaal speelt, zag ze de mogelijkheid om haar innerlijke kracht te vertalen in haar werk. Ze zag het niet langer als een zwakte of als een beperking, maar als een opperste vrouwelijke kracht. De sleutel, schrijft Cambell, is tijdens die periode van pijn en zelfs schaamte of een vies gevoel, je lichaam niet afwijzen, maar net die diepere relatie ontwikkelen, een mededogen voor je lichaam, verbinding met je natuur en alle vrouwen ter wereld. Tijdens een workshop Hormoonyoga vertelde de teacher dat ze haar agenda plande naar haar cyclus. Ik vond het een bijzonder idee en ging er bij de eerste rode vlag meteen mee aan de slag. Het creëert zoveel zachtheid, zoveel minder verzet en een grote omarming. Elke maand is het een cadeau aan mezelf, een moment dichtbij mezelf. In goede en in bebloede tijden.


omdat