meisje met tattoos.

Toen ik voor de eerste keer een tattooshop binnenwandelde, trilde ik op mijn benen. Zelfs ondanks het feit dat ik enkel een minuscuul roden hartje op de binnenkant van mijn voet zou laten tatoeëren. Ik voelde toen dat dit een grote stap zou zijn. Eenmaal op de tafel beefde ik als een rietje, ik ging buiten als een motorchick en riep al lachend tegen de tattoo-artist dat ik door het ervaren van deze pijn zeker zou kunnen bevallen zonder epidurale verdoving. Hij lachte, maar niet van harte. Ter info: de tattoo is ongeveer 5 mm op 5 mm. Ze zeggen dat het verslavend is en wel… ik bevestig het cliché. Bij elk prentje dat erbij komt, voel ik me dichter bij mezelf. We hebben allemaal littekens: zichtbaar en onzichtbaar. Mijn tattoo’s zijn de littekens op mijn ziel die zich vertonen als kunstwerk op mijn huid. Het fascineert me als ik ze bij anderen zie. Het is als een juweel dat je nooit kan verliezen. Het kan niet gestolen of van je afgepakt worden. Het is een herinnering voor het leven. Momenten die ik elke dag met me meedraag. Reminders voor de losse tegels die ik al tegenkwam. Soms vragen mensen al smalend naar de betekenis, naar het verhaal erachter. Aan elk klein prulletje dat in mijn huid gegraveerd staat, hangt een stukje van mezelf. Een tattoo hangt niet langer vast aan een bepaalde status. Het overklast conventies. Voor mij is het kunst. De kunst van expressie. De kunst van omarmen. En vooral ook handig voor een chaoot die constant achter spullen moet zoeken. Mijn tattoo’s heb ik altijd bij.



TIP!

Ik liet de mijne zetten bij een aantal artiesten: Liza Dumon, Joachim van Harbour Tattoo Parlour en Volja Tattoo. Ik ontdekte deze kanjers door precies onderzoek naar stijl, specialisatie en lijndikte. Mijn raad: laat nooit zomaar op den bots een tattoo plaatsen. Zorg dat het verhaaltje compleet is. Soms is er inderdaad een wachtlijst, maar die acht maanden van verlangen graveren ze bij in je huid. Ze horen bij de kunst van de naald.




omdat

wil je inspiratie rechtstreeks in je mailbox? 

© 2018. Leef gretig. Doe uw goesting. Namasté.