wil je inspiratie rechtstreeks in je mailbox? 

© 2018. Leef gretig. Doe uw goesting. Namasté. 

hoe ik ging houden van discipline.

Beste lezer, er zijn zoveel dingen waar ik oorspronkelijk een bloedhekel aan had. Het woord discipline én zijn betekenis is er net zo eentje. Een gelaten: laat mij toch gerust met uw discipline sloop regelmatig langs mijn lippen. Hoewel er thuis alles aan gedaan werd mij op te voeden als een actief wezen met een doel in het leven, heb ik de laatste jaren ontdekt dat er een serieuze luiwammes in mezelf schuilt. Wanneer ik zonder duidelijk richting door de gangen van het leven struin, dan kan het me allemaal weinig schelen. Ik zou permanent leven in een huispak met soep en melkvlekken. Zou mijn haar eruit zien alsof het een laagje verse brillantine kreeg. Mijn wallen zouden de kleur van een typisch bewolkte Belgische lentelucht krijgen en mijn adem zou ruiken naar een vogelkooi. Echt. Ik kan zo’n vuile pitou zijn als je me een tijdje laat doen. Als het allemaal niet zoveel uitmaakt en ik steeds voor de gemakkelijkste weg zou kiezen zou ik me op geen enkele manier nog gemotiveerd voelen de beste versie van mezelf te zijn. Waarom zou ik?Gelukkig steekt het leven daar een stokje voor en zijn er talloze mensen en activiteiten waar ik het huis wél voor verlaat, mijn fysieke woning, maar ook mijn huis van gemakkelijkheid waarin ik graag vertoef. Zijnde na een douche of met een likje deodorant. En hoewel ik dus mijn lange leven geen fan was van discipline, zijnde maar voor heel even: les 1, 2 en 3 van Start to run, vind ik het tegenwoordig een heerlijk ding. Ik merk dat discipline aan de dag leggen zorgt voor vrijheid. Pas op, begrijp me niet verkeerd. Ik leef niet alsof ik lid ben van het leger en moet klaargestoomd worden voor een missie. neen, de discipline brengt me eigenlijk terug waar ik vandaan kom: mezelf. Het helpt me de lagen afpellen, de beschermende jassen die ik heb aangetrokken ter goedkeuring van alles en iedereen rondom mij. Waardoor die kern verloochend werd en het uiteindelijk goed mis ging en ik in de mist. Discipline brengt me weer dichter bij wie ik diep vanbinnen ben en wie ik wil zijn. Het is een wekker die afgaat en ervoor zorgt dat ik tijd maak om te mediteren en mijn brein te onderhouden. Het is de applicatie op mijn telefoon die me eraan herinnert dat het work out dag is en mijn lijf dat erom vraagt, ook al gilt mijn hoofd moord en brand. Het is toch die sportschoenen aantrekken of de mat uitrollen. Het is ik die beslis me aan de laptop te zetten en dit stuk te schrijven voor de deadline. Het is keuzes maken in de supermarkt, op restaurant, in de kledingwinkel. Het is elke avond ervoor kiezen te stoppen met eten voor 18u waardoor ik heerlijk diep kan slapen zonder opgezwollen buik en de keuze om toch niet nog een aflevering van Friends te kijken maar op tijd mijn bed in te kruipen. Het is de discipline die zorgt voor balans. Uiteraard is disbalans meer aanwezig, maar het d-woord brengt me steeds weer bij mezelf. Als een volleerde weegschaal van goede prijs-kwaliteit. Eentje waar je op kan rekenen, tenzij je ze laat verroesten in je vochtige kelder. Discipline brengt diepgang en comfort, dat laatste vooral op lange termijn. Diegene die het fijn vindt om constant te peddelen tegen de golven in ben ik nog niet tegengekomen, maar ik weet wel dat iedereen die zich eraan waagt een gevoel van voldoening ervaart. En is het dat niet waar het om draait in het leven? De berg na de klim? De zonsopgang na de indigo nacht? Discpline is niet altijd fijn. Het is als kauwen op sla, niet altijd even prettig, maar wel voedzaam. Dus maak de keuze, zet die wekker en kies voor een portie D van tijd tot tijd. Je zal het je niet beklagen want weet je wie er uiteindelijk de vruchten van plukt en de kers op de taart krijgt? Jij, lieve lezer. Vitamine D is zoveel meer dan je zou denken.

Als ik niet oplet dan ben ik een praatjesmaker, gelukkig helpt het geven van lezingen mijn discipline te bewaren. Practice what you preach is mijn belangrijkste basisprincipe als het hierover gaat. Mensen blaasjes wijsmaken ligt niet binnen mijn waardenpakket. Daar gaat dit hoofdstuk over. De inspanning voor de ontspanning. Want ontspannen is actief.

Don’t talk about it. Be about it.

Voor mij betekent discipline mezelf centeren. Terugkoppelen naar mijn innerlijke kern. Het is als leren lopen op hakken. In het begin gaat het wankel en traag, krijg je blaren en wil je die schoenen de vuilbak in keilen, maar je beslist door te zetten en uiteindelijk voel je je Beyoncé. Heel eerlijk: die metafoor voor de hakken is totaal niet op mezelf aka. Miss Birckenstock van toepassing. Maar hé, je begrijpt wat ik bedoel. Het vraagt inspanning en discipline om tot jezelf te komen. Om actief de uit te pellen en de tranen erbij te nemen, want ge weet dat het gerecht zo beter wordt.

Mezelf centeren is als een nooduitgang. De uitgang via dewelke je altijd kan ontsnappen. Niet om afleiding te zoeken, de situatie te onderdrukken of om je geld op te gaan gokken, maar de nooduitgang richting jezelf, je inner peace. De discipline met jezelf aan de slag te gaan, ‘regels’ op te leggen creëert uiteindelijk vrijheid. Een grenzeloos bestaan maakt mij bang, het is net door die afbakening - het kiezen tot waar en tot waar niet meer - waardoor ik volledige vrijheid kan ervaren. Relaties zijn daar een mooi voorbeeld van. In een grenzeloze relatie ervaar ik geen rust, tast ik de randen af en ga ik er gegarandeerd over. Het laat me mensen kwetsen en niet het minst mezelf.



omdat